Czy terapia rezonansem magnetycznym pomaga przy bólu lędźwi?
Może zmniejszać ból u części pacjentów, ale dowody są ograniczone. Najlepiej traktować ją jako uzupełnienie rehabilitacji, a nie zamiennik.
Przewlekły ból lędźwi ma wiele przyczyn, od przeciążeń po zmiany zwyrodnieniowe. Terapia rezonansem magnetycznym to metoda nieinwazyjna, która według badań może przynieść krótkoterminową ulgę w bólu i poprawę funkcji. Skuteczność nie jest jednak jednolita. Różne protokoły i małe grupy badanych utrudniają porównania. Główne wytyczne leczenia bólu krzyża nie wymieniają tej metody jako standardu. Może być rozważana jako element planu, obok ćwiczeń, edukacji i modyfikacji aktywności.
Jak działa leczenie rezonansem magnetycznym na tkanki kręgosłupa?
Wykorzystuje zjawiska elektromagnetyczne podobne do tych w diagnostycznym rezonansie, aby wpływać na procesy w tkankach.
W czasie sesji pola elektromagnetyczne oddziałują na jądra wodoru w wodzie i tłuszczach. Dochodzi do wymiany energii, a następnie do relaksacji w tkankach. Zwolennicy metody wskazują na możliwą poprawę metabolizmu komórkowego, mikrokrążenia i procesów naprawczych w mięśniach, więzadłach oraz krążkach międzykręgowych. Mechanizm działania wciąż jest badany. Efekt kliniczny zależy od doboru parametrów, miejsca zabiegu i stanu pacjenta.
Jakie dowody naukowe potwierdzają efekty tej terapii?
Istnieją małe badania i serie przypadków z poprawą bólu i funkcji w krótkim okresie. Brakuje dużych, niezależnych badań wysokiej jakości.
Przeglądy dostępnej literatury wskazują na niską do umiarkowanej jakość dowodów. Często występuje ryzyko błędu, małe próby i zróżnicowane protokoły. U części pacjentów obserwuje się spadek bólu i lepszą sprawność po kilku tygodniach. Dane długoterminowe są ograniczone. Z tego powodu terapia rezonansem magnetycznym nie jest obecnie zalecana jako podstawowa metoda leczenia przewlekłego bólu lędźwi, lecz jako opcja uzupełniająca.
Kto kwalifikuje się do terapii rezonansowej przy bólach lędźwi?
Najczęściej dorośli z przewlekłym, nieswoistym bólem lędźwi, po kwalifikacji lekarskiej lub fizjoterapeutycznej.
Kandydatami mogą być osoby z przeciążeniami tkanek miękkich, zmianami zwyrodnieniowymi stawów międzykręgowych, dyskopatią bez ostrych objawów korzeniowych, a także po urazach lub po operacjach, gdy celem jest wsparcie gojenia. Wskazania ustala się indywidualnie, po ocenie objawów, badaniu i analizie dotychczasowego leczenia. Obecność tak zwanych czerwonych flag wymaga innej ścieżki diagnostyczno-terapeutycznej.
Jakie są przeciwwskazania i możliwe ryzyka tej metody?
Przeciwwskazane są m.in. elektroniczne implanty w obszarze zabiegu, ciąża, nowotwory i aktywne zakażenia w miejscu terapii. Metoda jest zwykle dobrze tolerowana.
Przed kwalifikacją ocenia się bezpieczeństwo. Do typowych przeciwwskazań należą:
wszczepione urządzenia elektroniczne w obszarze zabiegu
ciąża
aktywne choroby nowotworowe
zakażenia bakteryjne lub wirusowe w miejscu planowanej terapii
niektóre choroby krwi i zaburzenia odporności
Możliwe są przemijające dolegliwości, jak krótkotrwałe nasilenie bólu lub zmęczenie po sesji. Ciężkie działania niepożądane są rzadko opisywane. Decyzję podejmuje się po analizie korzyści i ryzyka.
Ile trwają sesje i jak wygląda typowa ścieżka leczenia?
Pojedyncza sesja trwa zwykle około godziny. Liczba sesji jest ustalana indywidualnie po kwalifikacji.
Standardowo rozpoczyna się od konsultacji, wyjaśnienia celu terapii oraz ustalenia planu. W trakcie zabiegu pacjent leży wygodnie, a obszar lędźwi jest obejmowany działaniem urządzenia. Po sesji można wrócić do codziennych aktywności. Terapia rezonansem magnetycznym bywa łączona z ćwiczeniami stabilizującymi, edukacją i modyfikacją obciążeń. Postęp ocenia się na wizytach kontrolnych i w razie potrzeby modyfikuje plan.
Czy terapia może skrócić rekonwalescencję i ograniczyć leki?
Może, zwłaszcza jako część kompleksowej rehabilitacji, ale nie ma gwarancji efektu.
U części pacjentów obserwuje się szybszą poprawę funkcji i mniejsze zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe. Dzieje się tak, gdy terapia jest łączona z aktywną rehabilitacją, pracą nad nawykami i stopniowym powrotem do ruchu. W przypadkach bardziej złożonych lepsze rezultaty daje cierpliwy, wielotorowy plan niż pojedyncza metoda.
Jak wybrać specjalistę i co warto zapytać przed terapią?
Wybierz placówkę medyczną z doświadczonym zespołem i jasną ścieżką kwalifikacji, terapii oraz kontroli efektów.
Przed rozpoczęciem zapytaj:
jaki jest cel terapii w moim przypadku i po czym poznamy postęp
ile sesji przewiduje plan i jak będą rozłożone w czasie
jakie są przeciwwskazania i jak minimalizujecie ryzyko
jak terapia będzie łączona z ćwiczeniami i codzienną aktywnością
jakie narzędzia oceny efektów stosujecie i kiedy planowana jest kontrola
co zrobić, jeśli objawy nasiliłyby się w trakcie cyklu
Przewlekły ból lędźwi wymaga cierpliwości i rozsądnego planu. Terapia rezonansem magnetycznym może być jednym z elementów, który pomoże osiągnąć cele, gdy jest właściwie dobrana i połączona z rehabilitacją.
Skonsultuj swój przypadek i zapytaj o kwalifikację do terapii rezonansem magnetycznym.
Chcesz wiedzieć, czy terapia rezonansem magnetycznym może u Ciebie zmniejszyć przewlekły ból lędźwi i ograniczyć potrzebę leków już po kilku tygodniach? Sprawdź kryteria kwalifikacji, przeciwwskazania i typowy plan sesji: https://www.urovita.pl/terapia-mbst/.
